دنده آلیاژ آهن

A: 20CrMnTi: فولاد کربوریزه معمولی. دارای سختی سطحی بالایی (58{4}}62HRC) و چقرمگی هسته خوبی پس از کربوریزه کردن و کوئنچ است. برای دنده های سنگین در گیربکس های خودرو، ماشین آلات ساختمانی و غیره مناسب است.
40Cr: فولاد آلیاژی کربن متوسط. عملکرد جامع خوبی پس از خاموش کردن و تمپر کردن دارد که برای چرخ دنده‌های-دقت و بار متوسط- مانند چرخ دنده‌های انتقال ماشین ابزار مناسب است.
42CrMo: فولاد آلیاژی-با استحکام بالا. استحکام و چقرمگی بسیار خوبی پس از خاموش شدن و تمپر کردن دارد. برای دنده‌های-سنگین و بزرگ-مانند گیربکس‌های توربین بادی استفاده می‌شود.
38CrMoAl: فولاد ویژه برای نیتریدینگ. دارای سختی سطح بالایی (HV900-1200) پس از نیتریدینگ، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی است. برای دنده‌های-دقیق بالا و عمر طولانی مناسب است.

ج: دنده‌های کم دقت{{0} (درجه 8 و پایین‌تر): برای تجهیزات صنعتی عمومی، مانند ماشین‌آلات کشاورزی و فن‌های کوچک، که نیازهای بالایی برای دقت و پایداری انتقال ندارند، مناسب هستند.
دنده‌های دقیق- متوسط ​​(درجه ۷ تا ۸): برای ماشین‌های ابزار معمولی، وسایل نقلیه سبک و غیره مناسب هستند که به انتقال صاف و صدای کم نیاز دارند.
دنده‌های{0}دقیق بالا (درجه 6 و بالاتر): آنها در ابزار دقیق، هوافضا، ماشین‌آلات با سرعت بالا و غیره استفاده می‌شوند که نیازهای بسیار بالایی برای دقت، پایداری و قابلیت اطمینان دارند. تکنیک های پردازش دقیق مانند سنگ زنی چرخ دنده باید اتخاذ شود.

A: مواد: مواد با محتوای آلیاژ بالا گران تر هستند. به عنوان مثال، 42CrMo گرانتر از 40Cr است.
فناوری پردازش: فرآیندهای پیچیده (مانند چرخ دنده، نیترید کردن) یا پردازش با دقت بالا هزینه ها را افزایش می دهد.
اندازه دسته: تولید در مقیاس بزرگ-می‌تواند هزینه‌های واحد را کاهش دهد، در حالی که سفارش‌های دسته‌ای کوچک-هزینه‌های بالاتری دارند.
الزامات عملیات حرارتی: هزینه فرآیندهای عملیات حرارتی ویژه (مانند کربورسازی در خلاء) نسبتاً زیاد است.
چرخه تحویل: سفارشات فوری یا الزامات خاص ممکن است هزینه ها را افزایش دهند.