1. دقت دنده
کاربرد چرخ دنده کلاس دقت دنده را تعیین می کند. اغلب، مشخصات کامپوننت به تعریف این کلاس کمک می کند. معمولاً دنده ها بر اساس مقدار مورد نیاز تحمل چرخ دنده پس از ماشین کاری دسته بندی می شوند.
DIN 3962 با اندازهگیری چندین ویژگی دنده و طبقهبندی آنها در مقیاس 1-12، رایجترین استاندارد مورد استفاده برای تعیین دقت چرخ دندههای استوانهای است.
اگرچه معیارهای ارزیابی آنها به طور کلی مانند DIN 3962 است، سایر معیارهای خاص کاربر نیز تا حدودی رایج هستند.
2. پردازش چرخ دنده
در دنیای همیشه در حال تغییر ماشینکاری دنده، انتخاب دقیقترین و مؤثرترین تکنیکها و تجهیزات ماشینکاری بسیار ضروری است.
جزء، فرآیند ساخت و اندازه دسته همه بر تکنیک ماشینکاری ابزار و چرخ دنده استفاده می شود. در فرآیند ماشینکاری نرم چرخ دنده ها، رسیدن به تلورانس های ابعادی سخت یک مشکل قابل توجه است.
آماده سازی دقیق در مرحله خاموش کردن با ماشینکاری دقیق چرخ دنده ها انجام می شود تا فرآیند چرخش اجزای سخت تا حدودی ساده باشد. کیفیت سطح خوب و ماشینکاری قابل پیش بینی در تراشکاری قطعات سخت بسیار مهم است. فرآیند ماشینکاری دنده به دلیل حرکت الکترونیکی، طراحی جدید گیربکس و تضمین انعطاف پذیری و بهره وری بالا به طور قابل توجهی تغییر خواهد کرد. استاندارد ماشینکاری کامپوزیت اجزای چرخ دنده/اسپلین خواهد بود، بنابراین تاکید از ابزارهای ماشینکاری معمولی چرخ دنده تغییر خواهد کرد. کجااسکی قدرتیتاکید اصلی خواهد بود، جایگزینی شکل دادن، برون کردن و نورد اسپلاین، و تا حدی hobbing.