در انتخاب شاخص های CAM ، نسبت اینرسی یک پارامتر مهم است که برای ارزیابی رابطه بین اینرسی بار و بی تحرکی شافت خروجی شاخص CAM استفاده می شود. روش محاسبه نسبت اینرسی به شرح زیر است:
1. اینرسی بار را محاسبه کنید
اشیاء شکل ساده: برای برخی از اشیاء شکل ساده مانند سیلندرها ، کره ها ، مکعب ها و غیره ، اینرسی را می توان بر اساس ابعاد هندسی و جرم آنها محاسبه کرد. به عنوان مثال ، یک استوانه با جرم M و شعاع R یک لحظه از اینرسی J =21 MR2 در اطراف محور مرکزی آن است.
اشیاء شکل پیچیده: برای اشیاء شکل پیچیده ، می توانید آنها را به ترکیبی از چندین شکل ساده تجزیه کنید ، بی تحرکی هر قسمت را به طور جداگانه محاسبه کنید ، و سپس کل اینرسی را بر اساس قضیه محور موازی و اصل ابرپ؟ محاسبه کنید. اگر شیء از چندین قسمت تشکیل شده باشد ، باید روش اتصال و رابطه حرکت نسبی بین قطعات را نیز در نظر بگیرید. در کاربردهای عملی ، اینرسی اشیاء پیچیده نیز می تواند با اندازه گیری تجربی تعیین شود.
2. اینرسی شافت خروجی شاخص CAM را تعیین کنید
بی تحرکی شافت خروجی شاخص CAM معمولاً توسط سازنده در مشخصات محصول ارائه می شود. اگر داده های آماده وجود نداشته باشد ، می توان آن را با محاسبه نظری یا فرمول تجربی بر اساس ساختار و اندازه شاخص تخمین زد. به طور کلی ، عدم تحرک شافت خروجی مربوط به عواملی مانند قطر ، طول و چگالی مواد شافت است.
3. نسبت اینرسی را محاسبه کنید
نسبت بی تحرکی k برابر با نسبت اینرسی بار Jl به شاخص خروجی شاخص CAM inertia j {{0}} ، یعنی K {1}} j0jl است.
هنگام انتخاب ، به طور کلی توصیه می شود که نسبت اینرسی را در یک محدوده خاص کنترل کنید ، معمولاً از 5-10 فراتر نمی رود. یک نسبت بزرگ اینرسی ممکن است باعث شود که شاخص CAM در طی راه اندازی ، توقف و حرکت ، یک نیروی تأثیر زیادی ایجاد کند و بر دقت تقسیم بندی و عمر خدمات تأثیر بگذارد. یک نسبت بی تحرکی کوچک ممکن است به این معنی باشد که شاخص انتخاب شده بسیار بزرگ است و در نتیجه زباله های هزینه ایجاد می شود.