اول، چندین ماده که معمولاً در پردازش چرخ دنده استفاده می شود
1. فولاد: فولادی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد با محتوای کربن {{1}.1% تا 0.6% دارای عملکرد عالی است و عملیات حرارتی ممکن است به بهبود ویژگی های مکانیکی کمک کند.
a. Cast steel: Usually employed in applications of great size (d>400–600mm) و برای آهنگری مناسب نیست، فولاد ریختهشده ZG310-570 است و ZG340-640 هزینه بالایی دارد. ظرفیت باربری کمتر از فولاد تولید شده است. مقاومت در برابر سایش و استحکام واقعا ضعیف است.
ب، فولاد فورج: معمولا استفاده می شود: 45،35SiMn،42SiMn،40Cr،35CrMo، فولاد آهنگری شده و خواص آن تا حد زیادی بهبود یافته است.
2. چدن: معمولاً در دنده های باز و کاربردهای کم سرعت استفاده می شود، چدن خاکستری (HT200, HT300) و چدن شکل پذیر (QT500-7) - استحکام متوسطی دارد اما شکل آن ساده است.
3. آلیاژ آلومینیوم، مس و مواد دیگر.
4. سایر مواد پردازش غیر فلزی که اغلب در توان کم، سرعت بالا، سر و صدای کم و سایر نیازها استفاده می شود شامل پلاستیک، نایلون و غیره است.
دوم، الزامات اساسی مواد پردازش دنده
1. پردازش آسان و عملیات حرارتی
2. سختی سطح دندان باید به اندازه کافی سخت باشد و هسته دندان باید سخت باشد.
3. استحکام ریشه دندان به دلیل تعداد زیاد چرخه های تنش پینیون ضعیف است. از این رو، زمانی که تفاوت سختی بین چرخ دنده های بزرگ و کوچک قابل توجه باشد، پینیون سخت تر باعث ایجاد اثر سخت شدن کار سرد بر روی سطح دندان پینیون نرم تر می شود، بنابراین استحکام خستگی تماسی پینیون بهبود می یابد. بنابراین، سختی سطح دندان چرخ دنده کوچک 30 تا 50 HBC بیشتر از چرخ بزرگ، سطح دندان نرم HBS است.<=350, and the hard tooth surface HBS>350 تا تضمین کند که دنده های بزرگ و کوچک عمر مفید یکسانی دارند.