اگرچه گیربکس های سیاره ای دقیق به طور مداوم با پیشرفت فناوری به روز و ارتقا می یابند، عملکرد آنها و سایر جنبه ها به طور قابل توجهی بهبود یافته است. با این حال، برای جلوگیری از حوادث، آنها همچنان باید به روشی استاندارد در طول استفاده کار کنند. وزن دستگاه انتقال دنده سیاره ای آن به طور کلی با وزن چرخ دنده ها متناسب است و وزن چرخ دنده ها ارتباط نزدیکی با مواد و سختی عملیات حرارتی آنها دارد. به عنوان مثال، در یک قدرت، وزن چرخ دنده های کربوره و کوئنچ شده حدود یک سوم وزن دنده های خاموش و سکوریت شده خواهد بود. بنابراین، بر اساس ویژگیهای ساختاری کاهندههای چرخ دنده سیارهای و ویژگیهای بارگذاری چرخدندهها، دندههای سطح دندانه سخت باید به طور گسترده مورد استفاده قرار گیرند. روش های عملیات حرارتی زیادی برای به دست آوردن چرخ دنده های سخت شده مانند کوئنچ سطحی، کوئنچ انتگرال، کوئنچ کربوریزه، نیتریدینگ و غیره وجود دارد که باید بر اساس ویژگی های کاهنده دنده های سیاره ای انتخاب شوند. روش های رسیدگی به عیوب در گیربکس های سیاره ای دقیق چیست؟ روش های عیب یابی گیربکس های سیاره ای در هنگام مواجهه با عیب چیست؟
1. کوئنچ سطحی
روش های معمول خاموش کردن سطح شامل خاموش کردن با فرکانس بالا (برای چرخ دنده های کوچک) و خاموش کردن شعله (برای چرخ دنده های با اندازه بزرگ) است. اثر کوئنچ سطح زمانی بهترین است که لایه سخت شده کف ریشه دندان را شامل شود. ماده ای که معمولاً برای کوئنچ سطح استفاده می شود فولاد با کسر جرمی کربن حدود 0.35٪ تا 0.5٪ است و سختی سطح دندان می تواند به 45 تا 55 HRC برسد.
2. کربورسازی و خاموش کننده
چرخ دنده های کربن دار و خاموش شده نسبتاً حداکثر ظرفیت باربری را دارند، اما برای اطمینان از دقت باید از فرآیندهای ماشینکاری دقیق (سایر چرخ دنده) برای حذف تغییر شکل عملیات حرارتی استفاده شود.
فولاد آلیاژی با کسر جرمی کربن قبل از کربوهیداسیون {{0}}.2% تا 0.3% معمولاً برای کربورسازی و خاموش کردن چرخ دنده ها استفاده می شود و سختی سطح دندان آن اغلب در محدوده 58 تا 62 HRC است. اگر کمتر از 57HRC باشد، استحکام سطح دندان به طور قابل توجهی کاهش می یابد و بالاتر از 62HRC، شکنندگی افزایش می یابد. سختی مرکز دندان به طور کلی بین 310 تا 330 HBW توصیه می شود. سختی چرخ دنده های کربوره شده و کوئنچ شده باید به تدریج از سطح دندان به لایه عمیق کاهش یابد، در حالی که عمق کربن سازی موثر به عنوان عمق از سطح به لایه عمیق و عمق کربناسیون موثر به عنوان عمق از سطح تعریف می شود. به سختی 52.5HRC.
اثر کربوریزه کردن و کوئنچ بر استحکام خستگی خمشی دندانه های چرخ دنده نه تنها برای افزایش سختی هسته، بلکه ایجاد تنش فشاری باقیمانده روی سطح است که می تواند تنش را در ناحیه حداکثر تنش کششی چرخ دنده کاهش دهد. دندان ها بنابراین هنگام تراشیدن دندان ها نمی توان قسمت ریشه را آسیاب کرد و در هنگام چرخاندن دندان ها باید از غلتک تراش باقیمانده استفاده کرد.
3. نیترید کردن
استفاده از نیتریدینگ می تواند تضمین کند که دندانه های چرخ دنده به سختی سطح دندان و مقاومت در برابر سایش با حداقل تغییر شکل دست می یابند. پس از عملیات حرارتی، نیازی به ماشینکاری دقیق نهایی نیست که باعث بهبود ظرفیت باربری می شود. این برای چرخ دنده های داخلی که به راحتی آسیاب نمی شوند اهمیت ویژه ای دارد.
4. می خواهید سختی چرخ دنده های مشبک را ترکیب کنید
هنگامی که هر دو دنده بزرگ و کوچک دارای سطوح دندانه نرم هستند، سختی سطح دندانه چرخ دنده کوچک باید بیشتر از سختی دنده بزرگ باشد. هنگامی که هر دو چرخ دارای سطوح دندانه سخت و سختی بالا هستند، سختی هر دو چرخ باید یکسان باشد.
انتخاب مواد خوب برای کاهندههای دنده سیارهای برای بهبود ظرفیت باربری و عمر مفید آنها مفید است.